کانون دمکراتیک پناهندگان

از حاکمیت نظام جمهوری اسلامی ، ۳۳ سال گذشت ؛ حاکمیتی که قیام نسلی انقلابی را به یغما برد. سی و سه سال پیش مردم ایران برای آزادی های سیاسی، عدالت اجتماعی و استقلال قیام کردند، تا "لوکوموتیو تاریخ" به جریان افتد. استبداد سلطنتی واژگون شد، اما استبداد مذهبی- فاشیستی که خطرناک ترین نوع استبداد است ، بر کشور مستولی گردید. از آنجایکه روشنفکران ما غافل از این مهم بودند که تاریخ معاصر استبداد حاکم بر ایران همیشه بر دو پایه ( سلطنت و مذهب شیعه دوازده امامی) استوار بوده است؛ از آنجایکه روشنفکران ما حتی با تاریخ یک سده قبل خود بیگانه بودند سرمایه داری استراتژی برژنسکی (کمربند سبز / اسلام) را در دستور کار خویش قرار داد و این چنین بود که جاده برای روی کار آمدن اسلامیستهای ارتجاعی هموار شد. جراید سرمایه داری به پشتیبانی از خمینی پرداختند و خمینی در پاریس به تمام جناح های مخالف رژیم سلطنتی، در باغ سبز نشان داد، اما بعد از ورود به ایران و قبضه قدرت و استحکام پایه های قدرتش گفت: "خدعه کردم" و کمر به نابودی دگراندیشان بست. اقلیت های قومی و مذهبی و دگر اندیشان، از چپ تا اسلامیست متعادل را سر به نیست کرد و گواه این ادعا همان قتل عامهای سال ۶۰ و ۶۷ ، گورستان خاوران، سرکوب مردم کردستان، ترکمن صحرا و ...است.

جمهوری اسلامی کشور را از نظر اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در بن بست قرار داده است. کاهش سن فحشا در ایران، اعتیاد روز افزون جوانان به مواد مخدر و مصرف یک و نیم کیلو مواد مخدر در هر دو دقیقه ، طبق آمار سردمداران حاکمیت اسلامی و اعتراف وزیر آموزش و پرورش نظام به اینکه در ایران کودکان و نوجوانان معتاد به مواد مخدر نیز وجود دارند، نشان از یک فاجعه اجتماعی است. جمهوری اسلامی مدعی آن بود که طرف دار مستضعفان است و می خواهد فقر را ریشه کن کند و عدالت اجتماعی را نهادینه کند. این درحالیست که طبق آمار رسمی همین حکومت خط فقر چیزی حدود یک میلیون تومان تخمین زده شده است و طبق این آمار و ارقام بیش از هفتاد تا هشتاد درصد مردم ایران زیرخط فقر زندگی میکنند. احمد شهید، گزارشگر منتخب سازمان ملل برای بررسی وضعیت حقوق بشردر جمهوری اسلامی، در گزارش خود سخن از خفقان سیاسی شدید، انسداد سیاسی، شکنجه و اعدام، سرکوب اقلیت های مذهبی و قومی و وضعیت نامطلوب زندانیان سیاسی می گوید. طبق گزارش نهادهای مدافع حقوق بشر بین المللی از آغاز سال جاری شمسی تا (ششم فوریه ۲۰۱۲) ۳۱۹ نفر در ایران اعدام شده اند. حکومت اسلامی خشونت را نیز در این ۳۳ ساله به طرز وحشتناکی در جامعه نهادینه نموده است.

از دو ساله اول جنگ عراق و ایران که بگذریم می بینیم که جنگ یا همان بحران برای جهموری اسلامی همیشه یک "موهبت" تلقی شده است؛ بحرانی که بقای جمهوری اسلامی را تضمین نموده است. دیروز اگر جمهوری اسلامی از طریق استفاده ابزاری از "گروگان گیری" و "جنگ" بقای خود را تضمین میکرد، امروز با بحران آفرینی "انرژی هسته ای حق مسلم ماست" کاملا عوام فریبانه دست به تهیج احساسات وطن دوستانه توده های مردم زده است. شیشه عمر/ استراتژی بقاء نظام جمهوری اسلامی همین بحران آفرینی است؛ بحران آفرینی که تاثیرات اقتصادیش متوجه مردم است؛ بحران آفرینی که اگر به جنگ ختم شود، میلیون ها انسان بی گناه کشته خواهد داد و زیر ساخت های کشور را ازبین خواهد برد. هدف وسیله را همیشه توجیه نمی کند و " دشمن ، دشمن من، نمی تواند همیشه دوست من باشد". اپوزیسیون سرنگونی طلب جمهوری اسلامی می بایست از لشگر کشی سرمایه داری به منطقه و جنگ خانمان سوزی که مردم افغانستان و عراق برای آن هزینه بسیار گزافی پرداخته اند، درس بگیرد و استراتژی "نه به جنگ" و "نه به جمهوری اسلامی" را در دستور کار خویش قرار دهد.  

در دفاع از مبارزات مردم علیه جمهوری اسلامی و در افشای بيش از سه دهه جنايات مداوم رژيم جمهوری اسلامی ما خواستارمطالبات ذیل هستیم :

●  لغو فوری مجازات اعدام،
● توقف هر نوع شکنجه در زندان ها،
● آزادی بی چون و چرای زندانيان سياسی و عقيدتی،
● به رسميت شناختن حقوق مليت های ساکن ايران و
●سرنگونی تماميت نظام جمهوری اسلامی.

کانون دموکراتیک پناهندگان معتقد است که نظام جمهوری اسلامی به هیچ وجه اصلاح پذیر نیست و همکاری با اصلاح طلبان که هم و غم شان نجات رژیم از بحران است، در مقطع حساس کنونی بزرگترین خیانت به ملت ایران محسوب می شود. اتحاد اپوزیسیون سکولار- دموکرات نظام جمهوری اسلامی و ایجاد یک کنگره ملی و یا یک دولت در تبعید به عنوان آلترناتیو (بدیل) نظام جمهوری اسلامی بزرگترین خدمت و وظیفه یست که نیروهای مترقی، آزادیخواه در حال حاضر می تواند انجام دهند. تا زمانی که یک آلترناتیو مترقی سکولار- دموکرات وجود خارجی نداشته باشد، تسلسل باطل، باز تولید استبداد ادامه خواهد یافت.

برای دریافت متن اصلی این قطعنامه اینجا را کلیک کنید .

کانـــون دمکــــراتیک پناهنـــــدگان